Hoe is het zo gekomen? Terug naar september 2025. We zijn in Thailand aangekomen en we hebben een huis gevonden. Als ik dit schrijf zijn we alweer een jaar verder, oktober 2026. Dat eerste jaar is omgevlogen. Het idee leefde al langer: als ik kon stoppen met werken wilden we naar Thailand verhuizen. Het is het thuisland van mijn vrouw en ik zelf gedij altijd goed in tropische omstandigheden. Op een of andere manier voel ik me daar altijd beter.
In 2025 was het zover. Toch ging alles opeens sneller dan in mijn gedachten eigenlijk de bedoeling was. In juni van dat jaar waren we op de buurtborrel en een van de overburen vroeg of iemand nog een huis te koop wist in de buurt. Ze wilden groter gaan wonen. maar wel het liefst in dezelfde buurt. Toen vertelde ik dat we van plan waren om op termijn naar Thailand te gaan.
Een tijdje later kwamen ze erop terug. Het huis samen een keer goed bekeken en het voldeed aan al hun wensen. We werden het vrij snel eens over de prijs. Maar ze wilden eigenlijk niet heel lang gaan wachten. Wij vroegen ons af: ja, waarom wachten we eigenlijk nog? Deze kans deed zich nu voor en waarom niet nu? Alles geregeld zonder tussenkomst van een makelaar (een prettige bijkomstigheid: geen bezichtigingen en lange onderhandelingen). En zo verschenen wij in augustus 2025 bij de notaris (daar ga je niet naar toe, daar verschijn je: “heden verschenen voor mij……..”).
Daarna nog even in een B&B gelogeerd. Tussendoor een vakantiereisje naar IJsland gedaan (stond nog op onze lijst), vanuit Thailand doe je dat niet meer zo gauw. Tot slot nog een keer op een vakantiepark in Zuid-Limburg voor 2 weken. En toen vanaf Brussel naar Thailand vertrokken. Dat was wel wennen, het idee dat je nu geen verblijfplaats meer hebt in Nederland.
Maar we werden alvast welkom geheten met deze fraaie neon-boodschap in een restaurant. Dat verzachtte de pijn een beetje.
